maandag 22 december 2014

De grote boeddhabeelden in Bago

Dag 2 in Birma - De grote boeddhabeelden in Bago

Gaaaap.... Lekker geslapen. Vrij fris en uitgerust 's morgens maar doorheen de dag beginnen we onze jetlag toch behoorlijk te voelen. Gelukkig is het nog vrij goed slapen in het busje vanachter. We wisselen af, de ene keer slaapt mijn lief met zijn hoofd in mijn schoot en dan weer andersom.

Eerst verkennen we nog even het park van de onafhankelijkheid (MahaBandoola Park) in het stadscentrum van Yangon, tegenover het stadhuis en het grote gerechtsgebouw. Daarna begint de road trip naar Bago.

In Bago bezoeken we achtereenvolgens de Kyaik Pun pagode, het Shwe Tha Lyaling beeld, de Shwemawdaw pagode, het koninklijk paleis en de Bee Throne Hall (paleis van de koningin).

Bij de Shwemawdaw pagode worden we aangeklampt door een paar Birmese meisjes die per se met ons op de foto willen. In het koninklijk paleis is een professionele fotoshoot bezig. Het oude koninklijk paleis was opgebouwd uit teakhout en is indertijd vernietigd bij een zware brand. De houten palen die nog overbleven worden nu bewaard en gekoesterd in een nieuw koninklijk paleis. We vernemen dat koning Anawrahta (1044-1077 NC) indertijd Birma gesticht heeft. 


Onderweg eten we typisch Birmees dat best lekker blijkt te zijn: een soort rundsstoofvlees in een donkere curd van sojabonen, gebakken kip in yoghurt, varkensvlees met mango en curry en overheerlijke smeuïge kokosrijst. Na afloop van de pagodebezoeken sluiten we af met een kopje zalig zoetige Birmese oploskoffie ("2 plus 1" is zwarte koffie, "3 plus 1" is koffie met melk en suiker). Op naar Golden Rock waar ons morgen blijkbaar een lange wandeltocht staat te wachten!


Shwe Tha Lyaling beeld 
Bargyi rijdt met ons naar een soort klein dorpje met daarin een groot gebouw. We laten onze schoenen achter in het busje en wandelen naar binnen. Daar komen we uit op een reusachtige liggende Boeddha. Jarenlang zou deze overwoekerd geweest zijn door vegetatie en vergeten door de Birmese bevolking. Plots werd het beeld terug ontdekt en terug in zijn waarde hersteld. Je merkt dat vele monniken en gelovigen hiernaartoe trekken om te komen mediteren en bidden. 
Het verhaal achter her Shwe Tha Lyaling beeld gaat als volgt. Koning Migadeikpa, koning van Hanthawady, stuurt als teken van offer een van zijn zonen de bossen in om te gaan jagen. Zo gezegd, zo gedaan en de prins gaat op pad met een aantal metgezellen. Onderweg naar het bos, in het dorpje Suvannabhumi, ontmoet hij een vrouw, Dalahtaw, die toegewijd is aan het boeddhisme. Ze trouwen en hierbij belooft de prins aan zijn bruid dat zij vrij is om haar geloof te blijven eren. In het gerechtsgebouw buigt Dalahtaw niet voor de heidense beelden, maar zij bidt tot Boeddha in haar eigen hal. Gerechtsofficieren halen hierdoor haar naam door het slijk. Ze vinden het schandalig en respectloos dat deze nieuwe prinses niet bidt tot hun goden. De koning gebiedt hierop om zijn zoon en schoondochter te laten vermoorden als teken van offer aan de heidense goden. Dalahtaw bidt tot de drie gems??? waarop het heidens godenbeeld plots in tweeën splijt. De koning is zwaar onder de indruk en doet het stiekem bijna in zijn broek. Hij besluit vergiffenis te vragen aan zijn zoon en schoondochter en bekeert zich ook tot het boeddhisme. Hij laat de grote liggende Boeddha maken om zijn fout goed te maken en vergiffenis te vragen, zodat Boeddha kan vereerd worden. De bevolking volgt het voorbeeld van de koning en bekeert zich eveneens tot het boeddhisme. De heidense goden worden afgezworen. De grote liggende Boeddha die nu bekend staat als het Shwe Tha Lyaling beeld is na jarenlang zwoegen eindelijk af in 949 nC.






De fake nieuwe Boeddha
Een belangrijke militaire familie heeft iets verder in de buurt van het Shwe Tha Lyaling beeld een nieuwe grote liggende Boeddha laten bouwen. De lokale bevolking vertrouwt dit niet, "it's not real because it's new." Er was ook niet echt geen goede geldige reden om deze te bouwen, behalve de bevolking te imponeren. Dat heeft dus blijkbaar een averechts effect. Nogmaals een voorbeeld dat de militairen hier in het land zich per se blijven vastklampen aan hun macht en prestige, terwijl de bevolking zich steeds meer van hen afkeert.



En nog fotootjes...












































Geen opmerkingen:

Een reactie posten