Vandaag de grootste Boeddha gezien hier en de grootste tempel en eerlijk, na een week is Birma wel voldoende. De mensen zijn vriendelijk maar je merkt, zoals Suu Kyi ook al opmerkte in haar boeken en interviews, dat de Birmese cultuur onderweg wat verloren gegaan is door de Britse en Japanse bezetting. We hebben hier enorm mooie dingen gezien, sjieke dingen meegemaakt (de ballonvlucht over Bagan was er zo eentje van), maar we gaan eerder afronden. Ook merk je dat de Birmeesjes je zoveel mogelijk proberen te rippen terwijl de hotels en restaurants al voldoende overpriced zijn, jammer eigenlijk. Vergeleken met bijvoorbeeld Washington D.C. zijn de grondprijzen in pakweg Yangon ongeveer even duur, daar zal het ook wel mee te maken hebben.
Vandaag hebben we net voor Mandalay de beroemde houten brug gezien in Amarapura en morgen gaan we Mandalay verder verkennen en een boottrip doen. De dag erna trekken we wellicht al naar Thailand om daar de reis verder te zetten. We hebben dit al met Mutu besproken en krijgen een gedeeltelijke refund terug.
By the way: excuses voor de typfouten in de blog, maar autocorrect op de iPad is not helping wat dat betreft.
Op naar Thailand, zonder chauffeur, gewoon lekker verder ons eigen ding doen, yay!!!
Dag later: onze laatste avond in Birma! Vandaag zijn we naar het Golden Palace geweest waar op het domein ook de militairen wonen. Dit gaf wel een erg dubbel gevoel, zeker met het bord dat buiten ophangt waarop staat dat Birmezen zich dienen te verenigen voor het land en wie dat niet doet "has to be crushed". The Golden Monastery was ook eens leuk om te zien maar wat vooral onze dag gemaakt heeft was de boottocht in de namiddag. Lekker in het zonnetje met een zalig briesje voer de boot ons naar een eiland waar we heel toevallig een soort plaatselijke communie meegemaakt hebben.
Op een bepaalde leeftijd moet elk Birmeesje zich gedurende twaalf dagen terugtrekken in een klooster, daarna is hij of zij ingewijd en mag hij of zij ook op latere leeftijd trouwen. Bargyi heeft dit indertijd ook gedaan. De viering is meestal prive, met vrienden en familie, maar rijke families maken er een groot gebeuren van zoals dat wat we nu gadesloegen. Niemand hoeft die dag te koken in het dorp want de families van de communicanten geven een heus volksfeest. Het is een hele optocht waarbij ook Birmese ladyboys mee paraderen. Bargyi had nog nooit landgenoot-ladyboys gezien en was nogal van slag, "I never saw them. I'm scared." Luide muziek schalt uit de luidsprekers van een camionnette gevuld met Birmese homomannen. Ze vieren duidelijk feest en dansen zo vrouwelijk mogelijk. Ik heb bewijs hiervan op camera ;-), is best schattig en grappig om te zien.
Effe tussendoor: vanmiddag kregen we in het Golden Duck restaurant een soort crème brulee-gelatine dessert geparfumeerd a la Japans... Vreemd smaakje :-). Maar dan kwam de vreemde conservatie over het bestellen van koffie:
"Two black coffees please"
"No, we don't have coffee"
"Tea?"
"Yes"
"Which flavour?"
... (Brengen plots gewoon een pot thee)
"Which tea?"
"OK tea"
"?"
"Chinese tea"
"Oh, owkay"
En dan bleek plots dat er mieren in de theepot zaten...Omg!! Thomas heeft ondertussen buikgriep ook van de gerechten daar en we kregen niet eens een discount op de rekening. Pas na aandringen van de gids in het Birmees kwam een ober zich verontschuldigen, het management trok er zich niets van aan. De prijs van de thee werd van de rekening afgehouden en dat was het. Verder konden we het opsoppen. Tof, Golden Duck :-), hello Trip Advisor review!
Vanavond sluiten we onze laatste avond in Myanmar af in BBB restaurant in Mandalay (trouwens een zeer sterke aanrader) met een goede fles Birmese rode wijn, water melon martini, rum-cola en lekker eten.... Santé! Op naar Krabi!
Nog fotootjes:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten