Het eten en drinken hier op de luchthaven is erg goedkoop en zo te ruiken wordt hier wel vaker in grote hoeveelheden alcohol genuttigd. We besluiten om solidair te zijn en bestellen een fles rode Chianti bij onze rundsmedaillons met gegrilde groenten en mashed potatoes. Burger King is voor vanavond, of zoals Thomas op zijn Schmos zegt: "Zeker Burger King!". De mensen hier zijn wel erg stroef en niet bepaald sympathiek te noemen maar verder valt de luchthaven wel vrij goed mee qua gezelligheid.
In de transit zone proberen we te slapen in allerlei ongemakkelijke houdingen. Rechts van ons slaapt een meisje lekker ongegeneerd en helemaal ingeduffeld in haar slaapzak, op de grond aan de grote ramen. Stiekem benijden we haar, het ziet er een goede dagrust uit.
Op de achterkant van mijn reisdagboek, dat ik speciaal voor deze trip gekocht heb, staat een mooie spreuk: "A bord does not sing because it has an answer. It sings because it has a song."
Ondertussen houden Thomas en ik een levendige discussie over Coca Cola versus Pepsi. Eindconclusie: Pepsi is de vrouwelijke variant van Cola, heel bubbly en licht. Coca Cola proeft wat agressiever en mannelijker, meer rechttoe rechtaan zeg maar. Dixit Thomas: "Cola is Pepsi met ballen." Zo, dat is bij dezen gedefinieerd.
Vanmorgen heeft Thomas ontbeten met pannenkoeken gevuld met... Jawel... Slagroom en vergezeld van een royale portie frambozencoulis en een eenzaam half bevroren aardbeitje. Only in Russia? Op de vlucht richting Moskou mochten we een maaltijd naar voorkeur kiezen. Waar Thomas ging voor het low salt menu bij Aeroflot, koos ik het Hindi vegan menu. Allebei waren ze meer dan lekker voor een vliegtuigmaaltijd en een behoorlijke opkikker na een drukke dag.
Het is wel leuk om weer te bloggen zoals vorig jaar in India (zie ook mijn vorige blog alleenopstapinindia.blogspot.com). Op die manier blijven de herinneringen je beter bij en door er achteraf over te schrijven lijk je alles ook intenser te ervaren. Thomas kijkt minzaam toe en vindt het wel fascinerend. "Whatever makes you happy" lijkt hij te denken.
Na drie weken aan een stuk met de trap alles verhuisd te hebben van drie appartement naar een huis is deze rondreis wel echt welgekomen. We waren allebei aan het eind van ons Latijn en nu kunnen we even lekker alles loslaten en gewoon bezig zijn met dit moment, genieten, rondkijken, proeven, opvangen en in je geheugen opslaan om met een warm gevoel naar terug te kijken tot het einde der dagen. Het voelt trouwens als een enorme bevrijding om meer dan de helft van je spullen weg te brengen naar het containerpark en de Kringloopwinkel. Eerlijk? Heb er nog niets van gemist, op een set leuke retro koffietasjes na die eigenlijk te klein zijn om te gebruiken. We drinken onze espresso's nu eenmaal liever bij KingKongCoffee dan thuis.
In Birma is het niet vanzelfsprekend om geld af te halen waardoor we nu met een enorm bedrag aan dollars op zak rondlopen. Het voelt nog veilig aan dus we blijven alert en verder proberen we erop te vertrouwen dat het wel allemaal goed komt. Opvallend is dat in Birma specifiek gevraagd wordt naar biljetten van 100 dollar, ongekreukt, want anders wordt het geld gewoon niet aangenomen.
Al bij al zijn we blij dat we via via in contact zijn gekomen met Mutu, de lokale touroperator die onze rondreis op poten gezet heeft wegens te weinig tijd van tevoren om het zelf te regelen. Toch vragen we ons stiekem af of we niet een stuk meer moeten betalen dan nodig is. Vergeleken met andere landen in Azië, behalve Bhutan dan, is Birma erg prijzig. Anderzijds: misschien duurt het nog lang eer we nog eens een dergelijke reis kunnen plannen dus ja, het is wat het is. Het is trouwens een grappig verhaal hoe we in contact zijn gekomen met Mutu. Thomas en ik keken begin dit jaar wat rond bij de reisboeken over Birma in de Standaard Boekhandel toen plots een vrouw, die naast ons stond, een boek uit de rekken nam over rondreizen in Myanmar. We geraakten aan de praat, legden uit dat we aan het twijfelen waren om wel of niet de reis te boeken, waarop ze vertelden dat zij en haar echtgenoot het jaar ervoor twee weken in dat land hadden rondgereisd. Ze was enorm enthousiast over deze reis en raadde ons dan ook met klem aan om zeker te gaan. Na onze emailadressen uitgewisseld te hebben kregen we via hen de contactgegevens van Mutu in handen en aldus werd via hem, na de aankoop van de vliegtuigtickets, de rondreis geregeld. Momenteel zouden zij ook ergens deze periode nog eens terugkomen naar Birma, misschien komen we hen nog wel tegen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten